MIME-Version: 1.0 Content-Location: file:///C:/CEB24E79/Happy.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="us-ascii" شادی

ž= 8;ادی

 

 

شادی چه در عهدعتی= 602; و چه در عهدجدید معر= 01; وضعیتی است فراتر از عواطف صرف که در آن خداوند سرچشمۀ همۀ نیکویی‌ها و خوشی‌ها قلمداد می‌ش= 08;د (مزمور ۱۶:‏۱۱&#= 1548; فیلیپیان ۴:‏۴ و رومیان ۱۵:‏۱۳). به یک معنا، شاد= 740; توشۀ زندگی مسیحی بر زمی= 606; (اول پطرس ۱:‏۸) و<= span dir=3DLTR> هم&= #1670;نین به یاد آورند= 728; کیفیت حیات جاودانی است که شخص مسیحی در پادشاهی خدا از آن<= /span> برخوردا= 85; خواهد بود (مکاشفه ۱۹:‏۷).

در عهدعتیق شاد= 40; با کل حیات ملی و مذهبی قو&= #1605; اسرائیل ارتباط داشت. آن هنگام که قوم در رابطۀ مبتنی به عهد خود با یهوه بسر می‌بردند، شادی جزء لاینفک زندگ= 40; آنها بود. جشن&#= 8204;ها و اعیاد گوناگون همگ= 40; گواه آن بودند که زیستن با یهو= 607; سرشار از شاد= 740; و طراوت است. به‌قول مزمورنگار خوشا به‌حال آن&= #1575;نی که یهوه خدای ایشان است.

شادی تمامی ابعاد حیات قوم اسرائیل را د= 585; بر می‌گرفت، چه آن هنگام که برای عباد= 578; به معبد می‌ر= 601;تند (مزمور ۴۲:‏۴&#= 1548; مزمور ۸۱:‏۱-‏۳) و چه زمانی که به شکلی خودجوش شادی خود را ابراز می‌کردند (مزمور ۸:‏۱۶). باید اذعان داشت ک= 607; در یهودیت متأخرتر، (منظور نزدیک به تجسم خدا در مسیح) شادی در پرتو وقایع روزها= 40; آخر تعریف می= 204;شد.

در عهدجدید و به= 204;خصوص در اناجیل هم= 204;نظر، شا&= #1583;ی ثمرۀ اعلان آغاز پادشاه= 40; خداست. در بدو تولد عیسی مسیح (لوقا ۲:‏۱۰) &#= 1608; همچنین ورود مظفرانۀ او ب= 607; اورشلیم (مرق= 587; ۱۱:‏۹ به بعد، لوقا ۱۹:‏۳۷) و همچنین پس از رس&= #1578;اخیز مسیح (متی ۲۸:‏۸)&#= 1548; شادی کیفیتی لاینقطع است که در سرتاسر خدمت مسیح که هم&= #1575;نا منادی پادشاهی خدا = 576;ود دیده می‌شود. در انجیل یوحنا، عیسی شادی خود را به دیگران ارزانی می‌د= 75;رد (یوحنا ۱۱:‏۱۵ &= #1608; ۲۴:‏۱۶). در اعمال رسولان، شاد= 40; خصلت بارز کلیسای اولیه بود زیرا که آنان به‌وضوح شاه= 83; اعمال عجیب و عظیم خدا در عرصه‌های مختلف بودند (اعمال رسولان ۱۳:‏۵۲&#= 1548; ۸:‏۸، = ۱۵:‏۳). پو&= #1604;س رسول واژۀ شادی را در رابطه با سه واقعیت به‌ک= 75;ر می‌برد. نخست زمانی که شخص به مسیح ایما= 606; می‌آورد و در ایمان خود رشد می‌کرد (اول تسالونیکیا = 6; ۲:‏۱۹ به بعد و فیلیپیان ۲:‏۲). دو&= #1605;، هنگامی که به‌خاطر ایمان به مسی= 581; و رشد کلیسای او رنج را بر خ&= #1608;د هموار می‌کن= 40;م (کولسیان ۱:‏۲۴ و دوم قرنتیان ۶:‏۱۰). &#= 1608; سوم یادآوری این نکته که شادی ثمرۀ عم= 604; روح خداست و از این رو بادوا= 605; و پویاست (غلاطیان ۵:‏۲۲).