MIME-Version: 1.0 Content-Location: file:///C:/716BB0C5/Justice.htm Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Content-Type: text/html; charset="us-ascii" عدالت یا پارسایی

عدالت یا پارسایی

 


کلمه‌ای که در ترجمۀ کتاب‌مقدس قدیمی فارسی "عدالت"، در ترجمۀ انجیل = 588;ریف "نیکی مطلق" و د= 585; ترجمۀ هزارۀ نو "پارسایی" ترجمه شده است، برگردا= 06; واژۀ عبری Sedeq “صِ&= #1583;ِق" در عهدعتیق و واژۀ یونانی <= span dir=3DLTR style=3D'font-family:Tahoma;color:#3E3F41'>Dikaiosynei &quo= t;&#= 1583;یکایوسونِی= " در عهدجدید است. صفت فاعلی همین کلمه در ترجمه‌ه= 75;ی نامبرده به ترتیب "عادل"، "نیک مطلق" و "پارž= 7;ا" ترجمه شده است. کلمۀ<= /span> "صِدِق" احتمالاً از ریشۀ عربی به= 204;معنی "مستقیم بودن" است و د= 585; نتیجه، مفهو= 05; انطباق با یک مقیاس یا معیار را القاء می‌کن= 83;. اما این کلمه و مشتقات آن در کاربرد کتاب‌مق= 83;سی معنای بسیار غنی‌تری دار= 83;.

یکی از اجزاء تشکیل‌دهند¬= 8; معنای "صِدِق"، مفهوم "رابطه" است. "صِدِق" یعنی انطباق با معیاری که بر رابطۀ بین دو طرف حاکم است، خواه رابطۀ بین انسان با انسان، خواه رابطۀ انسان با خدا. پس هرگاه در عهدعتیق کلمۀ صِدِق (عدالت-پارسا= 740;ی) در مورد انسا= 606; به‌کار رفته = 608; به رابطۀ او با خدا اشاره دارد، مقصود زندگی مطابق معیار= 40; است که بر رابطه و عهد خدا با قومش حاکم است. این معیار همانا مکاشفۀ اراد= 28; خدا در تورات یا شریعت بود.

هرگاه همین کلمه در مورد خدا به‌= 705;ار رفته، مقصود این است که یهوه خدای کتاب‌مقدس هرگز بوالهوس= 75;نه عمل نمی‌کند= 48; بلکه همیشه ب= 607; عهد خویش با قوم خود وفاد= 575;ر است و مطابق مع&= #1740;اری که خود برای رابطۀ فوق مقرر کرده اس= 578; عمل می‌کند. یکی از تعهدا= 578; خدا در این عهد، حمایت از قوم به‌هنگام ضعف، خطر و یا حملۀ دشمنان بود. از همین ر&= #1608; کلمۀ "صِدِق" در بسیاری از موارد کاربردش در مورد خدا حاو= 740; مفهوم دخالت = 608; عمل نجات‌بخ= 88; او نسبت به قوم نیز هست. و این حتی در مورد زمانی که رابطۀ قوم با خود خدا به سبب گناه و عهدشکنی تیره می‌شود= 48; صادق است. "صَدیق" بودن یهوه بدین معناست که او در جهت اصلاح، شفا و تجدید رابطۀ قوم با خود اقدام می= 204;کند.

همۀ این مفاهیم د= 585; مورد معادل یونانی کلمۀ "صِدِق" در عهدجدید، یع= 06;ی "دیکایوسونی= ;"، نیز صادق است= 548; با این تفاوت که در عهدجدید معیاری که بر رابطۀ قوم با خدا حاکم است نه انجام شریعت موسی، بل&= #1705;ه ایمان به مسی= 581; و پیروی از اوست. بنا بر این، چه در عهدعتیق و چه در عهدجدید، وق&= #1578;ی "صِدِق" یا "دیکایوسونی= ;"، دربارۀ انسا= 06; به‌کار می‌ر= 08;د، مقصود داشتن رابطۀ درست با خدا و زندگی مطابق معیار= 40; است که خدا برای این رابطه تعیین کرده است. "صَدیق" یا "دی&= #1705;ایوس" کسی است که در رابطۀ درست ب= 575; خدا بسر می‌ب= 585;د و مطابق معیا= 585; حاکم بر این را&= #1576;طه زندگی می‌کن= 83;. بنا بر عهدجدید، خصوصاً رسالات پولس= 48; خدا کسانی را که مطابق معیار اعمال شریعت "دیکایوس" (عادل/پارسا) نیستند، "دیکایوس" می= ;‌شمارد.

آشکار است که کلمۀ "عدالت" و "عادل" که در ترجمۀ قدیمی فارسی برای بیان این مفهوم به= 204;کار رفته، معنای درست را القا= 569; نمی‌کند. کلم= 728; "عادل" هرچند در ریشه حاوی مف&= #1607;وم "راست" و "درست" نیز هست، در فارس= 740; امروزی به‌م= 93;نی "دادگر" و "با انصاف" به‌کار می‌رود و صفت قاضی یا پادشاه است، نه افراد معمولی.

این با معنی کلمات فو= 602; فاصلۀ زیادی دارد. هرچند مؤمنان قدیمR= 04;الایمان که با کتاب‌م= 602;دس قدیمی بزرگ شد&= #1607; و در کلیساها تعلیم گرفتهR= 04;اند، معنای خاص کتاب‌مقدسی را از کلمات فوق درک می‌کنند= 48; برای نسل نوی= 606; فارسی‌زبان= 5;ن مسیحی که ترجمۀ قدیمی را دشوار می‌= 740;ابند و با زبان و فرهنگ قدیم= 740;‌تر کلیسا آشنا نیستند، کلمات "عادل" و "عدالت" به̴= 4;هیچ وجه معنی صحیح را القاء نمی‌ک= 06;د. کلمۀ "نیکی مطلق" هم که د= 585; انجیل شریف ب= 607;‌کار رفته، ساختگ= 40; اس&= #1578; و می‌تواند ک= 580;‌فهمی به‌بار آورد.

از همین رو در ترجمۀ هزارۀ نو کوشش به‌عمل آمد واژه‌ها= 40; مناسبی جایگزین شود. یک واژۀ ممکن= 548; "صالح" بود ک = 7; معادل بسیار خو&= #1576;ی برای "صدیق" (عادل/پارسا) است، ولی در آن صورت، معادلی برای "صِدِق" (عدالت/¦= 2;ارسایی) نمی‌داشتیم. معادل ممکن دیگر، "درستکاری" و "درستکار" بود. اما<= span lang=3DAR-SA dir=3DLTR style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;color:#= 3E3F41'> این‌ها ب= 607;‌دلیل تأکید بیش از حد بر عمل همیشه و همه جا مناسب نبودند.

پس از بررسی بسیار، از دو واژۀ "پارسا®= 0;ی" و "پارسا" که از نظر حوزۀ معنایی به واژه‌های مورد نظر ما بسیار نزدیک‌اند سود جستیم. فرهنگ معین "پارسا" را چنین معنا کرده است: «آنکه اž= 6; گناهان پرهیزد و به طاعت و عبادت و قناعت عمر گذارد؛ پرهیزکار، پاکدامن، زاهد، متقی، دیندار، متدین، مقدس.&ra= quo; به‌جرأت می‌= 78;وان گفت که "پارسایی" و "پارسا" معادل‌= ;های نزدیکی برای واژه‌های مورد نظر در کتاب‌مقدس هستند. تنها ضعف آن‌ها نو بو&= #1583;ن و نامأنوس بودن‌شان اس= 78; که با استفاد= 728; هر چه بیشتر از میان خواه= 583; رفت. ضعف<= span lang=3DAR-SA dir=3DLTR style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;color:#= 3E3F41'> دیگر آن است که نمی‌ت= 608;ان آن‌ها را در مورد خود خدا به‌کار برد. ولی همخوانی در این مورد چندان ضرورت ندارد و می‏‌= 578;وان از کلمات مناسب دیگر د= 585; مورد خدا سود جست. امید<= /span> داریم با تشویق و استفادۀ هر چ= 607; بیشتر مسیحی= 75;ن فارسی‌زبان خصوصاً رهبران کلیساها، دو واژۀ زیبای "پارسا" و "پارسایی" با گذشت زمان جا= 740; خود را در واژگان مسیح= 40; بیابند و این گنج&#= 1740;نه را غنا و زیبایی هرچه بیشتر بخشند.