فرزند خواندگی

فرزنž= 3; خواندگی

در عهد عتیق به ندرت به فرزندخواند«= 1;ی اشاره شده است. زبان عبری برای ای= 606; عمل از هیچ اصطلاح فنی برخوردا= 85; نیست، و این عمل در احکام شرعی عهد عتی= 602; به چشم نمی‌خ= 608;رد. دلیل این امر شاید وجود چندین راه حل دیگر برای مس= 575;له نازایی در ازدواج در میان اسرائیل= 40;ان باشد.

چند همسری و ازدواج با برادر شوهر نیاز به فرزن= 583;خواندگی را کاهش می‌داد و اصل حفظ ملک در داخل قبیله (لاویا= ;ن ‌۲۵:‏۲۳= &#= 1563; اعداد ۲۷:‏۸-‏۱۱؛ ارمیا ۳۲:‏۶ ( &#= 1575;ز پاره‌ای از ترسهای والدین بی‌ا= 08;لاد می‌کاست.

موضوع فرزندخواند«= 1;ی در عهد عتیق به‌= 608;اسطه متون یافته ش= 583;ه در بین‌النه= 85;ین و سوریه به‌گ= 608;نه‌ای چشمگیر روشن شده است. فرزندخواند«= 1;ی در خاور نزدی= 705; باستان عملی قانونی بود ک= 607; شخص به‌وسیل= 07; آن داخل روابط خانوادگی جدیدی می‌شد= 48; با امتیازات = 608; مسئولیت‌ها®= 0; کامل و برابر با کسی که<= /span> به‌واسط= 07; تولد از چنین رابطه‌ای برخوردار بو= 83;. اگر این تعری= 601; را به عهد عتیق اطلاق ده&= #1740;م، موارد اندکی از فرزند‌خو= 75;ندگی را تشخیص خواهیم داد ک= 607; اکثریت آنها = 583;ر پیدایش ۱۲-‏۵۰ یافت می‌شود.

طبق رسوم قانونی متون میخی، برای آنکه ایلعازر وار= 79; اب&= #1585;اهیم شود، (پیدایش ۱۵:‏۳) و نیز برای اینکه پسران هاجر و بلهه و زلفه سهمی از ارث ابراهیم و یعقوب ببرن= 583; (پیدایش ۱۶:‏۱-‏۴؛ ۳۰:‏۱-‏۱۳؛ = ۲۱:‏۱-‏= ;۱۰)&#= 1548; لازم بود رسم فر&= #1586;ندخواندگی انجام پذیرد. نامه‌ای از لارسا موجود است از بابل باستان که بیان می‌دارد که یک مرد بدون پسر می‌= 578;واند غلام خود را به فرزندی بپذیرد.

پذیرش پس&= #1585;ان متعه‌ها به فرزندی از گفته‌های ساره و راحیل تائید می‌شو= 83; که گفتند «از او بنا شوم» (پیدایش ۱۶:‏۲؛<= span class=3DSpellE>۳۰:‏۳) و نیز گفته راحیل که گفت «خدا ...پسری به من عطا فرموده است» (پیدایش ۳۰:‏۶). گر&= #1670;ه هیچ شاهدی در مورد پذیرش یعقوب به فرزندی لابا= 06; مو&= #1580;ود نیست (پیدایش ۳۱:‏۳، = ۳۰،۱۸؛ = ۳۲:‏۳)، یعقوب خودش احتمالاً افرایم و منس= 740; را به فرزندی پذیرفت. در جاهای دیگر عهد عتیق، موسی (خروج ۲:‏۱۰) &#= 1608; استر (استر ۷:۲،۱۵) &#= 1576;ه اح&= #1578;مال بسیار قوی به فرزندی پذیرفته شده بودند اما احتمالاً مطابق قوانی= 06; غیر اسرائیلی<= span dir=3DLTR>.

ظاهراً در مز ۲:۷ فرمول فرزندخواند«= 1;ی به کار رفته است («تو پسر من هستی» پیدایش ۴۸:‏۵&#= 1548; «دو پسرت ... از آن من هستند»). در عهد عتیق اشاره‌ای به آداب و رسوم فرزندخواند«= 1;ی نشده، گرچه رسم «ولادت ی= 575;فتن بر زانوهای کسی» (پیدایش ۳۰:‏۳؛<= span dir=3DLTR> <= span dir=3DRTL>۵۰:‏۲۳؛ ایوب ۳:‏۱۲) با تولد کودک و پذیرش او از سوی رئیس خانواده مرتبط است.

فرزندخوان&= #1583;گی جنبه‌ای الهیاتی نیز داشته است. ملت اسرائیل پسر خدا تلقی می&= #8204;شد (اشعیا ۱:‏۲؛ ار ۳:‏۱۹&#= 1563; هوشع ۱۱:‏۱)&#= 1548; خاصه نخست‌ز= 75;ده خدا (خروج ۴:‏۲۲&#= 1563; ار ۳۱:‏۹)، و= پا&= #1583;شاه از تبار داود نیز از امتیازی مشابه برخور= 83;ار بود، گرچه بر بشریت او و مسئولیت= 88; به همان اندازه تاکی= 83; شده بود (۲ سموئیل ۷:‏۱۴&#= 1563; ۱تواریخ ۲۸:‏۶؛ مزامیر ۸۹:‏۱۹). هم&= #1740;ن گزینش الهی بود که در پس این گفته پول= 587; قرار دارد که فرمود پسرخواندگی از آن قوم اسرائیل است (رومیان ۹:‏۴)=