تعميد

تعميد=

ابتدا بايد به صورت مختصر موضوع تعميد كتاب م= 602;دسي را بسط دهيم ، خداوند دستو= 85; داد كه ايمان= 583;اران را تعميددهند، = 08; به همين دليل است كه فرقه هاي مسيحي تعميد مي دهند. ولي بررسي تحولا= 78; تاريخي كليس= 75; حاكي از آنست كه اين آموزه از شكلي كه در ميان مسيحيا= 06; اوليه رايج بود خارج شده و دچار انحرافات حادي گرديده است . اگر چه اين مراسم در آن زمان به صورت يكسان برگزار مي شد اما امروز تفاوتهاي زيادي چه در كليساهاي رسمي و چه دركليساهاي مستقل مشاهد= 07; مي شود.

با اين حال سخنان پولس به ايمانداران افسس امروزه نيز از اعتبا= 585; كاملي برخوردارند. آنجا كه مي گويد:"يك خداوند، يك ا= 610;مان ، يك تعميد."(افسس= 10;ان 5:4). در واقع تنه= 75; يك خداوند اس= 578; كه خدا مي باشد، تنها ي= 603; ايمان وجود د= 575;رد يعني ايمان كتاب مقدسي و تنها يك تعمي= 583; كه عبارت از تعميدي است ك= 607; رسولان مي دادند. ما در اين مبحث قصد داريم با قرا= 585; گرفتن در چها= 585; چوب كتاب مقد= 587; به سوالات زي= 585; پاسخ بدهيم : تعميد چيست ؟ مفهومش چيست = 567; چه كسي مي تواند تعميد بگيرد؟ و اين مراسم عملا ب= 607; چه شكلي انجا= 605; مي شود؟

شرط تعميد

شر= ;ط اساسي براي تعميد يافتن ايمان شخصي فرد است . خداوند كمي قبل از صعود خود اين دستو= 585; بسيارروشن و آشكار را به شاگردان خود داد:"...در تمام&= #1610; عالم برويد و جميع خلايق ر= 575; به انجيل موع= 592;ه كنيد. هر كه ايمان آورده تعميد يابد نجات يابد..."(م&= #1585;قس15:16-16). در وهله نخست پيغام نجات است كه مطابق باكتاب مقدس = 608; نه مطابق يك آيين مذهبي ، اعلام مي شود.

انسانها= ; بواسطه وعظ مربوط به آشتي كه در مسيح مصلوب ب= 607; ما عطا شده ، به عطاي بخشش الهي روي مي آورند.همان طوريكه نوشت= 07; شده است ايما= 606; از وعظ است و و&= #1593;ظ از كلام خدا (روميان 17:10). وقتي كه اين عمل انجام مي شود روح القد= 587; ايمان لازم ر= 575; در شنونده به وجود مي آورد. فرد بايد به يك پذيرش دروني ، به يك پاسخ مثبت و به قبول آگاه= 575;نه عطاي الهي في= 590; نائل آيد. شخص به تجربه اي از نجات سوق داده شده و ايماندار مي گردد.همانطو= 85;ي كه در روميان 16= :8 آمده است روح به هر كسي كه چنين تجربه ا= 610; داشته باشد شهادت مي دهد كه فرزندخدا شده است . اين اطمينان به نجات است كه بواسطه ايما= 06; به عادل شمردگي در حضور خدا ارز= 588; دارد. آنگاه نوبت به قدم بعدي مي رسد كه همان تعميد است :"پ= 587; ايشان كلام ا= 608; را پذيرفته ، تعميد گرفتند..."(اعم&#= 1575;ل 41:2). اين چيزي اس= 578; كه در روز بنياد كليسا= 10; عهد جديد (روز پنطيكاست ) گفته شده است . نتيجه اولين موعظه در پنطيكاست شگفت آور است . = حدود سه هزار نفر از افرادي كه كلام را شنيدند آن را با ايمان چون پيغام الهي پذيرفته و تع= 605;يد يافتند،اين نمونه تا سده سوم ميلادي رواج داشته است . رسولان و ديگر مرداني كه به قوت مطل&#= 1602; روح آراسته شده بودندبراي بشارت رهسپا= 85; شدند. بواسطه يكي از آنها كه فيليپ نام داشت بيداري عظيمي در سامره رخ داد. آنجا نيزعده اي ايمان آورده و بدنبال آن تعميد يافتن= 83; (اعمال 16:8).

اين مبشž= 5; با هدايت روح با آن خواجه سرا دربار حب= 588;ه ملاقات نمود كه اتفاقا باب 53 اشعياء را مي خواند(اعمال 26:8-39). در آيه 35 چني= 06; نوشته شده اس= 578; :"آنگاه فيليپس زبان خود را گشود و از آن نوشته شروع كرده ، وي را به عيسي بشارت داد." وعظ بر پايه كلام انبياء = 576;ود و بر آن تكيه مي كرد، بر نجاتي كه خدا قصد داشت به بشريت عطاءكند و از پيش اخبار شد= 607; بود.

خواجه سرا حرف مرد خدا را در وسط بشارت قطع كر= 583; و گفت :"...اينك آب است ! از تعم= يد يافتنم چه چي= 586; مانع مي باشد؟"(اعما = 4; 36:8). شرطي كه فيليپ آورد و با كل كلام خدا نيز تطاب= 602; داشت از اين قرار است :"...هر گاه به تمام دل ايمان آور= 583;ي جايز است ..." و جواب ، خود به خود آمد:"...ايمان آ&= #1608;ردم كه عيسي مسيح پسر خداست ."،"پس حكم كر= 83; تا ارابه را ن&#= 1711;اه دارند و فيليپس با خواجه سرا هر دو به آب فرود شدند. پس او را تعميد داد."(اعمال 38:8). اينجا نيزاي= 05;ان از وعظ است و وعظ از كلام خدا. روح خدا در شنونده عم= 604; كرده و بلافاصله پس از آن تعميد صورت گرفت .

بواسطه يك مكاشفه خا= 589; ، پطرس به خانه يك يوزباشي روم= 10; به نام كرنيليوس در شهر قيصريه رفت (اعمال 10). وعظ او باز هم يك نتيجه كتا= 576; مقدسي به دنبال خود دا= 588;ت . در اين رابطه چنين نوشته شده است :"اين سخنان هنوز ب= 585; زبان پطرس بو= 583; كه روح القدس بر همه آناني كه كلام را شنيدند، ناز= 04; شد."(اعمال 44:10)، = 608; از آنجايي كه لازم بودتا د= 585; مورد همه كسانيكه ايمان آورده بودند همه عدالت خدا به جا آورده شود و حكم خدا اطاعت گردد، = 662;طرس گفت :"...آيا كسي مي تواند آب را منع كند، براي تعميد دادن ايناني كه روح القدس را چون ما نيز يافته اند."(اعمال 47:1).= 75;مروزه نيز هر ايماندار واقعي بايد چنين عمل كند و حتي اگر روح القدس را هم دريافت كرده باشد به شكل كتاب مقدسي تعميد بگيرد. هر چه خدا مي كند بدون تغيير و در هماهنگي كام= 04; تا به آخر ادا&#= 1605;ه دارد.(تا پايان دوره فيض ).

دركتاب مقدس هيچ اشاره اي به تعميد كودكا= 06; و آب پاش نوزادان نشد= 07; است . كسي كه مي كوشد با وقاي= 593; ذكر شده در لوقا15:18-17 اين روش را توجيه كند، بايد به آياتي كه به موازات آن در متي 13:19-15 و مرقس 13:10-16آمده است نيز مراجعه كند. در اينجا ملاحظه مي شو= 583; كه خداوند عيسي تنها دستهاي خود ر= 575; بر ايشان گذا= 585;ده و آنها رادر آغوش گرفته و بركت داد. استاد هرگز درباره تعمي= 83; كودكان چيزي نگفت . و امروز&= #1607; نيز مي بينيم كه در جماعتهاي كتاب مقدسي والدين ايماندار كودكان خود ر= 575; مي آورند با اين هدف كه در دعا به خداون= 583; وقف شده و بركت بگيرند.

دومين بخش كتاب مقد= 587; نيز كه در توج&#= 1610;ه اين عمل آورد= 607; مي شود، درباره تعمي= 83; بچه ها چيزي نمي گويد. درزمانيكه پولس و سيلا= 87; در زندان بودند، اتفا= 02; فوق العاده ا= 610; به وقوع پيوس= 578; و وحشت عظيم= 10; بر زندانبان مستولي شد. وي از اين مردان خدا پرسيد:"...اي آقايان ، مرا چه بايد كرد تا نجات يابم ؟"(اعمال 30:16)، د= 85; پاسخ اوفرمودند:"...&#= 1576;ه خداوند عيسي مسيح ايمان آور كه تو و اهل خانه ات نجات خواهيد يافت ."(اعمال 31:16). در آيه بعدي چنين مي خوانيم :"آنگ= 75;ه كلام خداوند را براي او و تمامي اهل بيتش بيان كردند." در اينجا نيز ملاحظه مي كنيم كه حكم ماموريت با امانت اجرا ش= 583;. اول موعظه شد و همه اهل خانه بدان گو= 588; كرده و با ايمان پذيرا شدند. اين مساله قبل ازتعميد صور= 78; گرفت :"پس ايشان را برداشته ، در همان ساعت شب زخمهاي ايشا= 06; را شست و خود و همه كسانش في الفورتعميد يافتند."(اعم= 75;ل 33:16). داروغه و اهل خانه اش ابتدا به واسطه وعظ اي= 605;ان آوردند و در قدم بعدي تعميد گرفتند.از هي= 670; كدام از عبارات فوق نمي توان نتيجه گرفت ك= 607; بچه ها و نوزادان تعميد يافته باشند.

تعميد ب = 7; شكلي كه امروزه متداول است فاقد پايه كتاب مقدسي است . تاريخ كليسا نيز به اين گفته گواهي مي دهد.اين روش به زماني برم= 610; گردد كه در آن با توسل به خشونت مردم ر= 575; مسيحي مي كرد= 606;د، و تمامي اهل خانه ها و حتي اقوام بر خلا= 601; ميل باطني خو= 583; تعميد مي يافتند. براي جايگزين كرد= 06; ايمان لازم براي تعميد، مساله پدر و مادرتعميدي مطرح شد كه اين اصل هم فاقد پايه كتاب مقدسي است . همان طوريكه از مراجعه به آي= 575;ت فوق الذكر بر مي آيد،لازم است هر كس شخصاً تصميم خود را در پيشگاه خداوند بگير= 83;. متاسفانه بايد بگويم ك= 607; در اغلب موار= 583; وعظ دركليسا= 07;اي رسمي و مستقل با مدل رسولا= 606; مطابقت ندار= 83; و به همين خاطر ثمرات كتاب مقدسي نيز ديده نمي شود.

نام=

= دركتاب مقدس هيچ آيه اي به اندازه متي 19:28 به غلط درك و اجرا نشده است . و هي= چ آيه اي به اندازه آن موردسوءكار= 6;رد قرار نگرفته است . گفته شده است :"پس رفته همه امتها را &#= 1588;اگرد سازيد و ايشا= 606; را به اسم اب و ابن وروح الق= 583;س تعميد دهيد." در شگفتم كه چطور اين گفتار را در سده هاي بعدي به يك عبارت تثليثي مبدل كردند كه امروزه نيز مورد استفاد= 07; اغلب كليساهاي رسمي و مستقل مي باشد. ظاهر&#= 1575;ً اين سوال كه اين اسمي كه تعميد بايد ب= 585;اي آن صورت مي گرفت كدام اس= 578; به ذهن كسي خطور نمي كند. پدر، پسر و روح القدس القابي هستن= 83; مربوط به مكاشفات متفاوت خدا. يك شخص مي تواند القاب زيادي را داشته باشد مثل معلم ، وكيل ، دكتر و غيره ، يك شخص مي تواند پدر= 548; شوهر و پسر باشد. اين القاب به عال= 605; وجود ربط دار= 606;د و براي روابط= 588; در مقاطع مختلف به كار مي روند.با اين وجود هر كسي نامي دارد. اين مساله دربار= 07; خدا در عهد عتيق نيز صدق مي كند، او در آن زمان خود را با اسم عهد "يهوه " معرف¡= 0; كرده بود. در زمان تعميد نام مورد نظر= 548; نامي است كه خدا بواسطه آ= 606; خود را در عهد جديدآشكار كرده است ولي در متي 19:28 آورد= 07; نشده است .

حال به آياتي چند كه در آن از اسم صحبت مي شود ب&#= 1583;ون اينكه آورده شود، اشاره م= 610; كنيم . اين مساله مي تواندكمك خوبي براي حق جويان باشد. در لوقا 17:10 مي خوانيم كه آن هفتاد شاگرد= 10; كه خداوند فرستاده بود باشادي وخرم= 10; مراجعه كرده = 608; گفتند:"...اي خداوند ديوه= 75; همه به اسم تو اطاعت ما مي كنند." آيا در اين واقعيت ك= 607; در آيه فوق اين مردان قو= 578; نام عيسي را تجربه كرده بودند و منظورشان همان نام عيس= 610; بود مي توان شبهه اي داشت ؟ مسلماً نه !&#= 1608;قتي كه خداوند در متي 20:18 مي گويد:"زيرا جايي كه دو يا سه نفر به اسم من جمع شوند..." هيچ كس شك نمي &= #1603;ند كه منظور اسم عيسي است ، اگر چه خود اسم برده نشد= 607; است . در لوقا 47:24 گفته مي شود كه توبه و آمرزش گناها= 06; بايد به اسم او موعظه بشود.و بسيار= 610; به اسم او ايمان آورده اند. در آيات فوق ، هر كس مي داند كه منظو= 585; از اسم چيست ، ولي ظاهراً در متي 19:28 به اي= 606; واقعيت بزرگ كه نام او چيست توجه نم= 610; شود. به راستي &= #1603;ه عجيب است ، ضروري است كه ما جداً در اين مورد به تعمق بپردازيم .

در آيه هاي فوق الذك= 585; صحبت از نام پسر است ، در ح&= #1575;لي كه در آياتي كه هم اكنون ارائه مي دهي= 605; به اسم پدر مربوط مي شود. در اينجاست ك= 607; وارد قلمرو مكاشفه الهي مي شويم .=

خداوند به ما آموخت كه چنين دعا كنيم :"...اي پدر ما كه در آسماني نام ت= 608; مقدس باد."(مت= 610; 9:6). ميليونها نفر اين دعا را تكرار مي كنند بدون اينكه از خود بپرسند كه آن نام پدر كه بايد تقديس كرده شود كدا= 605; است ؟خدا پدر است ، چون پسران و دختر= 575;ني دارد ولي در اينجا صحبت ا= 586; نام اوست . پسر = در يوحنا 28:12 چنين مي گويد:"اي پدر اسم خود راجلال بده !..."پاسخي كه از آسمان آمد از اين قرار است :"...جلال دادم و باز جلال خواهم داد."(يوحنا 28:12). كدام اسم مور= 583; نظر است ؟ اسم اين خدا كه مايل است باز اسم خود را جلال دهد چيس= 578; ؟ ولي فقط يك اسم واحد است كه ما بواسطه آن مي توانيم به خدا نزديك بشويم و اين همان اسم خاص اوست .

پسر در دعاي كهانتي در رابطه باپدر چنين م= 610; گويد:"اسم تو را به آن مردماني كه ا= 586; جهان به من عط&#= 1575; كردي ظاهرساختم ..."(يوحنا6:17). آيا منظور يكي از اسامي عهد عتيق است ؟ البته كه نه ! كسي كه با دقت خوانده باشد اين نكته راد= 585;يافت مي كند كه اسم پدر به كساني كه به عنوان پسران و دختران وي بد= 608; تعلق دارند آشكارمي شود. خدا آنها راشناخت و آنها نيز به نوبه خود خدا را مي شناسند. اين مساله بدين صورت كه در برگيرنده همه موارد فو= 602; است عنوان مي شود:"...اي پدر قدوس اينها ر= 575; در اسمي كه به من داده اي نگاه دار..."(يوحنا 11:17) [در ترجمه قديم فارسي ازمتن معروف به الزوير(ELZEVIR= ) پيروي شده است ، كه اين متن در حال حاضر مورد قب= 608;ل كارشناسان نيست . ولي درترجمه هاي DARBY= ، ترجمه اصلاح شده لويي سگون (LOUIS SEGOND= )،و حتي ترجمه اصلاح شده جديد مارتين لوتر= 48;آيه به شكل فوق ترجمه شده اس= 578; .-مترجم .]. واضحتر از اي= 606; نمي توان مساله را عنوان كرد. اسم پدر در عين حال اسم پسر هم بود. در آيه 26 عيسي چنين وعده داد:"...اسم تو را به ايشان شناسانيدم و خواهم شناسا= 06;يد..."(يوحنا26:17). در آن زمان عيسي به يهوديان گفت :"من به اسم پدر خود آمده ام و مرا قبول نمي كنيد..."(يوحنا 42:5)،مسيحيان چه ؟ خوشابه حال كسي كه مي تواند ايمان بياورد كه پد= 585; خود را در پسر آشكار ساخت و اسم خود را به ماشناسانيد! ولي اين اسم كدام است ؟ عيسي ، كه همان عمانوئيل اس= 78; ، خدا با ما! و تنها يك مكاشفه شخصي خداوجود دار= 83; كه در مسيح انجام گرفت . فقط يك اسم در اينجا مد نظر است ، خداوند عيسي . در اين اسم است كه هرزانويي خم خواهد شد و به اين اسم هر زب&#= 1575;ني اعتراف خواه= 83; كرد. خدا به اين صورت با ما ملاقات كر= 583; و به اين صورت است كه مي توانيم وي را ملاقات كنيم . معماي متي 19:28 ب= 75; اين شرحي كه داده ايم حل شده و به نام خداوند عيسي مسيح منتهي م= 610; شود

آموزه رسولان

حا= ;ل به شكل اجراي= 610; دستور تعميد در كليساي او= 604;يه توجه مي كنيم .پطرس در شمار آن عده اي بود كه خداوند درمتي 28 دستورات خود را به آنها داده بود. وي همان كسي است كه خداوند عيسي كليدها= 10; ملكوت آسمان را به وي سپرده بود، ب= 607; عبارت ديگر و= 610; به هر چيزي كه به ملكوت خدا &#= 1605;ربوط مي شد دسترسي داشت ، و حتي قبل از آنكه ر&#= 1608;ح القدس ريخته شود، در جمع آن يكصدوبيس= 78; نفر بلند شده و امور را مطابق با كتب تنطيم كرد (اع&#= 1605;ال 15:1). وي بلافاصل= 07; پس از نزول روح القدس يعني در روز پنطيكاست انجيل را به جمعيتي كه خو= 583; را به آن جا رسانيده بودندموعظه كرده و سخنان= 588; بسياري را دلريش كرد، لذا از وي پرسيدند:"...اي برادران چه كنيم ؟ پطرس بديشان گفت : توبه كنيد و هر يك از شما به اسم عيسي مسيح به جهت آمرزش گناها= 06; تعميد گيريد = 608; عطاي روح القدس را خواهيد يافت ."(اعمال 37:2-38). فرمان ماموريت برا= 10; اولين بار در اينجا به اجر= 575; در آمد و كسانيكه ايمان آورده بودند بر طبق متي 19:28به آن نامي كه منظو= 585; آيه بود تعمي= 583; يافتند. اين توجيه كه سخنان عيسي ا= 586; سخنان رسولا= 06; اهميت بيشتري داردنمي توا= 06;د كسي را كه به الهام مطلق كتب ايمان دارد تحت تاثير قرار دهد. بلكه بر عكس زماني كه ملاحظه مي كنيم كه هماهنگي كاملي در فرمان و اجرا= 610; آن وجود دارد تحت تاثير قرار مي گيري= 605; .

ما قبلا به اين نكته اشاره داشته ايم كه بسيار= 610; در سامره ايمان آورده = 608; تعميد گرفتن= 83;. خبر اين واقع= 607; به اورشليم رسيد. در اين باره چنين مي خوانيم :"اما رسولان كه در اورشليم بودند چون شن= 610;دند كه اهل سامره كلام خدا را پذيرفته اند= 48;پطرس و يوحنا را نزد ايشان فرستادند. و ايشان آمده ، به جهت ايشان دعا كردند تا روح القدس را بيابند، زير= 75; كه هنوز برهي= 670; كس از ايشان نازل نشده بودكه به نام خداوند عيسي تعميد يافته بودند و بس ."(اعمال &n= bsp; 14:8-16). در اينجا به اين نكته تاكيد شده اس= 578; كه فقط به نام خداوند عيسي تعميد گرفته بودند.

در خانه كرنيليوس ني= 86; پطرس امر كرد= 607; بود كه به نام عيسي مسيح تعميد گيرند (اعمال 48:10). هيچ دانشمنداله¡= 0;اتي نمي تواند جريان را به ش&#= 1603;لي غير از آنچه كه در كلام براي ما نوشت= 607; شده است توضي= 581; دهد. و حتي اگرفرشته اي از آسمان آمد= 607; و چيزديگري بگويد، گرفتار آناتيما مي ش= 608;د (غلاطيان 8:1).

نكته اي كه بايد هر كسي را به تفكر وادارد= 48; اين است كه در كليه موارد ذكر شده كسانيكه ايمان مي آوردند،"به = 6;ام خداوند عيسي مسيح " تعميد مي گرفتند. رسولان سخن خداوند خود ر= 575; به خوبي درك كرده و دقيقا= 611; طبق فرمان استادعمل كرده بودند. فرمان مامور= 10;ت از اين قرار است :"پس رفته ، همه امتها ر&#= 1575; شاگرد سازيد = 608; ايشان را به اسم اب و ابن وروح القدس تعميد دهيد. و ايشان را تعليم دهيد ك= 607; همه اموري را كه به شما حكم كرده ام حفظ ك&#= 1606;ند..."(متي 19:28-20).آنها از خود خداوند تعلي= 05; يافته بودند = 608; لذا آن اسمي را كه در آن خداي يگانه ب= 607; عنوان پدر و پسر و روح القدس خودرا مكشوف كرده بود شناخته و به همان اسم تعميد مي دادند. و بدين شكل بود كه فرمان عيسي ر= 575; اجرا مي كردند.

حال ببينيم كه پولس ، آن مردي كه خداوند وي را &q= uot;ظرف برگزيده " مي خواند چگونه تعميد داد. پولس وقتي كه به افسس رسيد= 548; دوازده مرد ر= 575; پيدا كرد كه تنها تعميد يحيي را مي شناختند. پس از ارائه يك مقدمه كوتاه درباره نقشه نجات خدا توس= 591; پولس ، ثمره كتاب مقدسي ب= 607; خودي خود ظاه= 585; شد:"چون اين ر= 575; شنيدند به نا= 605; خداوند عيسي تعميدگرفتنž= 3;، و چون پولس دست بر ايشان نهاد، روح القدس بر ايش= 575;ن نازل شد..."(اعمال5:19-6).<= /b>

اين گفت = 7; صحيح است كه هر موردي باي= 583; با شهادت دو يا سه شاهد ثابت شود،و م= 575; به ترتيب از آنچه كه دراو= 585;شليم ، سامره ، خانه كرنيليوس و افسس به وقوع پيوست سخن گفتيم . چه در ميان يهوديا= 06; و چه در ميان سامريان ياامتها، در هر جايي كه پطرس ،فيليپ = 608; پولس وعظ كردند، در هم= 607; موارد تعميد به نام خداون= 583; عيسي مسيح انجام مي شد.

اين مساله شايان توجه است كه ما در كتاب مقدس با آيات ضد و نقيض روبرو نمي شويم . ممكن نيست كه روح القدس در خصو= 589; يك مساله دو مكاشفه متفا= 08;ت بدهد. در دوره اول خداوند مرداني چون پطرس ، پولس وديگران را برگزيد و به آنها اختيار تام داد تا عمارت تعليم= 10; كتاب مقدس را بنا كنند و آنها نيز اين كار را در هماهنگي كام= 04; با شهادت متف= 602; كتب مقدسه و يكديگر انجا= 05; دادند. چه كسي مي تواند مدع= 610; شود كه افراد= 610; كه در مسيحيت اوليه در كنا= 585; استاد راه رفتند، يا مر= 583;ي چون پولس كه با خداوند پس از صعود وي به آسمان ملاقا= 78; كرد، در اجرا= 610; فرمان مامور= 10;ت اشتباه كرده اند! و بدين سان به آناني كه در مسيحيت اوليه بوده اند نسبت ارتداد بدهد= 67;

باز به سخن پولس گوش مي سپاريم ، او در رساله ب&#= 1607; روميان چنين مي نويسد:"يا نمي دانيد كه جميع ماكه در مسيح عيسي تعميد يافتي= 05; ، در موت او تع&= #1605;يد يافتم ."(روميان 3:6). دراين آيه پولس خويشتن را در شمار آن دسته از ايمانداران¡= 0; كه به نام عيسي مسيح تعميد يافته اند قرار مي دهد. در هيچ جايي ازكتاب مقدس به مورد= 610; اشاره نشده ك= 607; كسي به روش تثليثي در القاب "پدر و پسر و روح القدس " تعمي= 83; گرفته باشد.

همه عمل = 7; هاي ملكوت خد= 575; كه از جانب خداوند دعوت شده و از روح پر بودند، يك معرفت ، يك تعليم ، يك ايمان و يك تعميد داشتند، و در همه امور توافق و هماهنگي كاملي بين آنها وجودداشت ، هيچ يك از آنها مكانيك وارمتي 19:28 را تكرار نمي كر= 583;ند، آنها مي دانستند كه كلمه اسم به صورت مفرد آورده شده بود:"... ايشان ر= ا به اسم اب وابن و روح القدس تعميد دهيد." و آنها همين كار را مي كردند. آنها ايمان داشتند كه خد= 575; خود را با عنوان هاي پد= 585; و پسر وروح القدس آشكار كرده است ، و نام او را مي دانستند. اين مردان در زندگي خود مشاركت بيواسطه اي ر= 575; با خداداشتن= 83;. آنها از هيچ الهياتي تاثير نمي گرفتند، بلك= 07; از راه مكاشف= 607; به درك مسائل نائل مي شدند.

كسي كه متي 28 را خيلي تحت اللفظي د= 585; نظر گرفته و ا&#= 1586; مكاشفه مربوطه برخوردار نباشد، متوج= 07; نخواهد شد كه خداوند وظيف= 07; اي در فرمان تعميد خود معين كرده اس= 578; . در متي 28 و مرق= 87; 16 حكم يك ماموريت بزر= 11; به چشم مي خورد، ولي نحوه اجراي اين حك= 605; كه نتيجه اي معتبر براي هميشه است در اعمال رسولا= 06; ديده مي شود.

اگر يك معلم مساله ا= 610; را به يك دانش آموز بدهد و او به جاي پاسخ و نتيجه ، صورت مساله را تكرار كند معلوم مي شود كه يك جاي كار مي لنگد. ولي و&= #1602;تي كه مساله تعم= 610;د مطرح مي شود، حتي معلمان كتاب مقدس ني= 586; به جاي اجراي فرمان خداوند، كلمات حكم را تكرار مي كنند. ما تنها زماني كه دستور ماموريت را ه= 605;انطوري كه رسولان انجام داده اند اجرا كني= 605; ، اين تاييد را به دست مي آوريم كه توسط همان خد= 575;وندي دعوت شده ايم كه آنها را دعوت كرد، و اين مساله كه او وعظ انجيل را به ما سپرد&#= 1607; است نيز تايي= 583; مي گردد. رسولان و معلمان كليس= 75;ي اوليه وظيفه مقررشده در متي 28 را خوب درك كرده بودند و جاي بسي شكرگذار= 10; است كه نتيجه اين حكم به صورت مكتوب براي ماگذاشته شد= 07; است . و لازم است كه ما نيز همان مكاشفه = 585;ا از روح القدس بگيريم تا آنچه را كه رسولان ديده اند ببينيم ،آنچه را كه تعليم داده اند تعليم دهيم و همانطوري كه آنها تعميد داده اند ما نيز تعميد دهيم .

هر كسي بايد اين توضيح را كه با دلايل روش= 606; كتاب مقدسي بسط داده شده جدي بگيرد. گاه اينطور ب= 607; نظر مي رسدكه &#= 1583;و چيز به هم شبيه اند، آنها مي توانند به هم نزديك باشند اگرچه همانن= 83; آسمان و زمين از هم فاصله دارند. خداونددر نامه به فيلادلفيه ب= 75; اين عبارات قوم خود را مي ستايد:"...اسم مرا انكار ننمودي "(مكاشفه 8:3). ول¡= 0; در مورد آن دسته از ايما= 606;داراني كه به نام عيسي سرود مي خوانند، آنر= 75; در دعاهاي خو= 583; به كار مي برن&#= 1583; و درباره او موعظه مي كنند، ولي نم= 610; پذيرند كه در تعميد اين اس= 605; را برخود بگذارند چه م= 610; توان گفت ؟

به همين ترتيب دربار= 07; همه آن مبشريني كه ب= 607; نام عيسي ديوها را اخراج مي كنند، شفا مي دهند و به نام او معجزه مي كنند، اما حاضر نمي شون= 583; در تعميد اين اسم را اعترا= 601; كنند، چه مي توان گفت ؟ لبها به عجيب بودن اسم عيس= 610; شهادت مي دهند، ولي حاضر نيستند عار اين اسم را حمل كنند. خداوند در مت= 610; 22:7-23 مي گويد:"بس= 575; در آن روزمرا خواهند گفت :خداوندا، خداوندا، آي= 75; به نام تو نبوت ننمودي= 05; و به اسم تو ديوها را اخراج نكردي= 05; و به نام تو مع&= #1580;زات بسيار ظاهر نساختيم ؟ آنگاه به ايشان صريحا= 11; خواهم گفت كه هرگز شما را نشناختم ! اي بدكاران از م= 606; دور شويد!" در اين بخش ازكتاب مقدس صحبت از افرا= 583; فول گوسپل (انجيل تام ) است . آنها از يك طرف در بركاتي كه به كليسا وعده داده شده شريكند و از طرف ديگر برا= 610; سنت هاي غير كتاب مقدسي اهميت فراواني قائ= 04;ند. آنها حاضر به اصلاح راهها= 10; خود از طريق ب&#= 1603;ارگيري كلام نيستند. پس چه كسي حاضر است در ب&#= 1585;ابر شهادت آشكار كتب سرفرود آورد؟ براي ر= 583;كردن تعميد به روش سنتي و تن دادن به روش كتاب مقدسي شجاعت زيادي لازم است . ولي همانطوري كه در روميان 3:6 خوانديم كسي كه بواسطه تع= 605;يد با مسيح در مرگ او شريك نشود، نمي تواند با وي قيام كند! بركات و عطاي= 575; به خودي خود ارزشي ندارن= 83;، در ابتدا لاز= 605; است كه بين تعاليم و اجر= 575;ي آنها هماهنگ= 10; كاملي وجود داشته باشد، وآنچه كه در انتها معتبر شناخته خواه= 83; شد اطاعت ايمان است ، ايماني كه بواسطه آن ار= 575;ده خدا مكشوف مي شود وهمان ايمان است كه اعمال كتاب مقدسي را به ظهور مي آورد. خوشابه حال آ= 606;اني كه به كلام خدا گوش كرده و طبق آن رفتار مي كنند.

مفهوم تعميد

يح= ;يي تعميد دهنده در ابتداي عه= 583; جديد ظاهر شد و چنين وعظ نم&#= 1608;د:"توبه كنيد زيرا ملكوت آسمان نزديك است ."(م&#= 1578;ي 2:3). خداوند بارها به وي و خدمتش اشاره كرده است ، مثلا وقتي كه مي گويد:"و تمام قوم و باجگيران چو= 06; شنيدند، خدارا تمجيد كردند زيراك= 07; تعميد از يحي= 610; يافته بودند. ليكن فريسيا= 06; وفقها اراده خدا را از خود رد نمودند زي= 585;ا كه ازوي تعمي= 583; نيافته بودند."(لوقا 29:7-30). عيسي مسيح خود به اردن رفت و به دست يحيي تعميد گ= 585;فت و گفت :"...زيراكه مارا همچنين مناسب است تا &#= 1578;مام عدالت را به كمال رسانيم ..."(متي 13:3-17).

از زمان بنياد كليسا= 10; عهد جديد، آن چيز= 610; كه پطرس به هنگام ايراد اولين موعظه اش پس از نزول روح القدس گف= 578; ، هميشه اعتب= 575;ر دارد:"...توبه كنيد و هر يك از شما به اسم &= #1593;يسي مسيح به جهت آمرزش گناها= 06; تعميد گيريد = 608; عطاي روح القدس را خواهيد يافت ."(اعمال 38:2).

مساله تعميد هيچ ربطي به سليق= 607; شخصي ندارد، بلكه يك عمل اطاعت است كه براي هر ايمانداري الزامي است . هر كس كه با ايمان ، عمل فديه تحقق يافته را برا= 610; خود قبول كرد و عادل شمردگ= 610; را تجربه نمود، شاگرد عيسي مي شود. ا&= #1606;جام تعميد به خود= 610; خود باعث آمرزش گناها= 06; نمي شود، بلك= 607; تنها كساني تعميد مي ياب= 606;د كه گناهانشا= 06; آمرزيده شده است . به استناد اول پطرس 21:3 تعميد:"...امتح&#= 1575;ن ضمير صالح بسوي خدا بوا= 587;طه برخاستن عيس= 10; مسيح ،"است . شخص بوسيله ت= 593;ميد يافتن تعلق خود را به مسيح كه با او مصلوب مي شود و مي ميرد اعلام مي دارد. هر دو نفريعني تعميد دهنده = 608; تعميد گيرند= 07; تا نزديك كمر خود وارد آب مي شوند و تعميد دهنده قبل از دادن تعميدمي گويد:"برادر/ خواهر، به دليل ايمانت به كلام خدا، تو را برطبق كلام خدا، بنام خداوند عيسي مسيح تعميدمي دهم .&q= uot; مانند عمل تدفين تعميد گيرنده را به پشت كاملا زي= 585; آب فرو كرده و بلافاصله خارج مي كنند "خروج از قبرآب "، بدي= 06; مفهوم كه شخص مورد نظر با مسيح براي يك زندگي جديد قيام كرده اس= 578; . به همين دليل نه آب پاش و نه ريختن آب هيچ كدام تعميد ب= 607; شمار نمي آيند.

رسول مي نويسد:"و با و= 610; در تعميد مدفون گشتيد = 603;ه در آن هم برخيزانيده شديد به ايما= 606; بر عمل خدا كه او را ازمردگان برخيزانيد." دركتاب مقدس = 607;رگز گفته نشده اس= 578; كه تولد جديد از طريق تعمي= 583; انجام مي شود= 548; بلكه تعليم داده مي شود كه افرادي كه بواسطه كلام = 608; روح ، تولد جديد را تجرب= 607; كرده اند تعميد مي گيرند. ولي تعميد آب بدي= 606; مفهوم نيست ك= 607; بلافاصله تعميد روح ال= 602;دس مي گيريم ، تعميد روح القدس يك پاس= 582; الهي است كه به ايمانداراط = 5;ينان مي دهد كه مورد تاييد خدا قرار گرفته است ، اين يك تجربه عيني است .

در رسال = 7; به روميان آمده است :"پس چون كه در موت او تعميد يافتيم ، با او دفن شديم تا آنكه به هم&#= 1610;ن قسمي كه مسيح به جلال پدر از مردگان برخاست ، ما نيز در تازگي حيات رفتار نماييم . زيرا اگر بر مثال موت او متحد گشتيم ، هر آينه در قيام= 578; وي نيز چنين خواهيم شد."(ر= 608;ميان4:6-5). رسول به غلاطيان چني= 06; مي نويسد:"زيرا = 07;مگي شما بوسيله ايمان در مسي= 581; عيسي ، پسران خدا مي باشيد. زيرا همه شما كه در مسيح تعميد يافتيد، مسي= 81; را دربرگرفتيد.&quo= t;(غلاطيان 26:3-27). پس يك گناهكار، خش= 03; وارد آب نمي شود تا يك گناهكار خيس از آن خارج شود، بلكه من= 592;ور افرادي هستن= 83; كه توسط خدابخشيده شده ، با او آشتي كرده و اطمينان به نجات را كسب كرده اند.

پطرس رسول با ذكر مثال كشتي نو= 581; ، لزوم تعميد را خاطر نشان مي سازد و مي گويد:"...هنگام&#= 1610; كه حلم خدا در ايام نوح انتظار مي كش= 610;د، وقتي كه كشتي بنا مي شد، كه در آن جماعتي قليل يعني هش= 578; نفر به آب نجات يافتند= 48; كه نمونه آن يعني تعميد اكنون ما را نجات مي بخشد..."(اول پطرس 20:3-21). طوفان همه افرادي راكه در داخل كشتي نبودند با خودبرد، و تنها چند نفر= 610; كه به وعظ گوش كرده و به پيغام نوح ايمان آورده بودند داخل كشتي شدند.

به چه علتي پطرس براي تشريح تعميد كساني كه ايمان مي آوردند از مثال كشتي استفاده مي كند؟ چون كسي كه به راستي ايمان آورده = 608; طبق دستور خد= 575; عمل مي كند، در مسيح تعمي= 583; مي گيرد. اوست كشتي ما، و در اوست كه ازقضاوت و غض= 576; آينده در اما= 606; هستيم . نجات از راه ايمان به عيسي مسيح &#= 1581;اصل مي شود. ايمان آوردن و به پيروي ازكلا= 05; ، در اطاعت به اسم خداوند عيسي مسيح تعميد گرفتن . و بر عكس كسي كه از حكم الهي پيروي نمي كندبي ايماني خود ر= 575; نشان مي دهد، در اطاعت به سر نمي برد و به سوي هلاكت پيش مي رود، اين مساله با جريان طوفان قياس پذير اس= 578; .

مردم پيž= 8; از آنكه گرفتار طوفا= 06; شوند، بدون ش= 603; از خود پرسيد= 607; بودند:"چرا بايد وارد كشتي شويم ؟ ما به خداايمان داريم و همين كافي است ! همه چيز طبق روال عادي خود پيش مي رود" آنها نشناختند كه نوح از جانب خداوندسخن م= 10; گفت . ولي شمارش معكوس شروع شده بود= 548; آن روز ناگها= 606; دررسيد و مرد= 605; عليرغم تمام اخطارهايي ك= 07; توسط وعظ به آنها شده بود= 548; در اين فاجعه گرفتار شدند. در بسته شد و آناني كه بيرون بودند زندگي خود را از دست دادند. ظاهرا در حا= 04; حاضر همه چيز درست مانند زمان آغاز آفرينش به پي= 588; مي رود (دوم پطرس 4:3). ولي در روزعيسي مسي= 81; كه به زودي از راه مي رسد، تفاوت آشكار خواهد شد. ساعت خدا ناگهان زنگ خواهد زد و زمان فيض به اتمام رسيده = 608; در بسته خواه= 583; شد.

آنگاه ت= 5; ابد دير خواه= 583; بود و ديگر كسي نخواهد توانست كاري را كه نكرده است در آن زمان بكند و به اين خاطرخداوند مارا چنين فر= 575; مي خواند:"...ام&= #1585;وز اگر آواز او را بشنويد، د= 604; خود را سخت مس&#= 1575;زيد..."(عبران= 10;ان 7:3-8) و كلام مرقس 16= :16 همچنان به قو= 578; خود باقي است :"هر كه ايمان آورده ، تعمي= 583; يابد نجات يابد و اما هر كه ايمان نياورد بر اوحكم خواهد شد."

چه كسي حاضر است اين پيغام را جدي گرفته و پيروي كند؟ ايمان واقعي زنده است و بواسطه اطاع= 78; به كلام خدا تجل= 610; مي يابد. ايماني كه عم= 604; آن را همراهي نكند، مرده و بي ارزش است . چنين ايماني عبارت از يك اعتراف مذهب= 10; است كه هيچ وقت باعث نجا= 578; كسي نشده است . آموزه هاي مس= 610;حي وقتي كه فاقد پايه كتاب مقدسي باشند به درد هيچكس يا هيچ چيز نمي خورند. مشاركت با خد= 575; از طريق كلام اوست كه بواسطه روح براي ما احيا= 569; مي شود.تنها، چيزي به خدا منتهي مي شود كه از خدا صادر شده باشد.